سه شنبه 4 مهر 1396  09:48 ق.ظ    ویرایش: سه شنبه 4 مهر 1396 09:52 ق.ظ
نوع مطلب: جامعه نگاری ،

حضر مبارک مرجع عالیقدر و انقلابی حضرت آیت الله نوری همدانی
سلام علیکم و ارادت
اسناد و سوابق نشان می دهد چندین مرتبه حضرتعالی نسبت به این موضوع هشدار ، درخواست و به رئیس بانک مرکزی توصیه کرده اید اما گویا نتیجه ای نداشته و پس از آن که گوش شنوایی نیز پیدا نشده فتوای عمومی صادر فرموده اید.
اول: مجلس شورای اسلامی ، شورای نگهبان قانون اساسی و مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز مخاطب فتوای جنابعالی هستند یا خیر؟ در هر صورت قوانین کلی در مجلس تصویب و در شورای نگهبان( تطبیق با شرع و قانون) تایید می شود.
دوم: هر گاه ربوی بودن وام بانک ها از سوی دلسوزان مطرح می شود همه به شورای فقهی بانک ها ارجاع می دهند.
آیا اعضای شورای فقهی بانک ها نیز مخاطب حضرتعالی هستند؟ آیا آنها در حدی از دانش حوزوی یا صدور حکم برخوردار هستند که بتوانند فتوایی را بلااثر و حلال و حرام را جابه جا کنند.
البته اخیرا اخباری منتشر شد که گویا شورای فقهی جلسات منجسم و هدفمند و منظمی ندارند! شورای فقهی در طول فتوای مراجعی چون حضرتعالی و آیت الله جوادی آملی است یا در عرض آن؟
سوم: کسر کارمزد وام ها سیستمی است و مردم اختیاری در نپرداختن ندارند.یعنی اگر یک روز پرداخت نکنید کارمزد تاخیر آن محاسبه و در صورتی که موجودی حساب داشته باشید ساعت ۱۲ شب از حساب مردم به صورت متمرکز کسر می گردد.اگر هم کارتان به ضامن و ...بکشد که قاضی قوه قضاییه تفکیکی بین کارمزد و اصل وام قائل نیست و برابر با قانون اموال منقول یا غیر منقول شما را توقیف می کند.
این پول های حرام با توجه به فتوای جنابعالی، پس از دریافت دوباره صرف توسعه کشور یا پرداخت حقوق کارمندان می شود!
چهارم: ایام محرم و شهادت امام حسین علیه السلام از نظر زمانی بسیار مهم است.
آنجا که شخصی از حضرت امام حسین علیه السلام پرسید، چرا لشگر دشمن می داند حرف های شما حق است اما نمی پذیرد:
فرمود: شکمهایشان از مال حرام پر شده است.
آنچه زمینه بی بصیرتی و نشنیدن حرف حق را پیش می آورد فساد اقتصادی است و اگر مردم بی بصیرت شوند دوباره سر حسین بن علی ها روی نیزه خواهد رفت.
حضرت آیت الله!
به نظر می رسد مردم ناخواسته عضو لشکر بانک های ربوی شده اند.
کاری باید کرد...
 http://T.me/mahdiebrahimi_ir


#نوری_همدانی
#ربا_خواری
#ربا
#کارمزد_بانک

   


نظرات()  
شنبه 21 مرداد 1396  09:57 ق.ظ    ویرایش: شنبه 21 مرداد 1396 09:59 ق.ظ
نوع مطلب: جامعه نگاری ،

اول:

توسعه نامتوازن، یکی از مهم‌ترین چالش‌ها و مسائل پیش‌روی شهرهای بزرگ یا شهرهایی است که «بزرگ شدن» را به دلیل فیزیک و جمعیت تجربه می‌کنند، رشد جمعیت ساکن شهر و مهاجرت به دلیل فقر امکانات در شهرها و روستاها، بیکاری، تبلیغ مزایای کاذب شهرنشینی، تمسخر روستانشینی سبک زندگی و گویش روستایی در رسانه‌ها، گزارش‌های مستمر از وضعیت بد زندگی روستایی، تبلیغ خوشی‌های کاذب زندگی مصرف‌گرای شهری به جای زندگی تولید محور روستایی، اهمیت ندادن به گردشگری روستایی و کشاورزی دانش بنیان، فقط بخشی از بزرگ شدن شهرهای کوچک به شهرهای بزرگ و تبدیل دهستان‌های بزرگ به روستاهای کوچک است، اما توسعه نامتوازن برای روستاهایی که در مجاورت شهرهای بزرگ قرار می‌گیرند، حکایت دیگری دارد.

دوم:

روستاهای مجاور شهرهای بزرگ دربزرخ شهری شدن یا روستایی ماندن به امید گران شدن املاک، فراهم شدن امکانات شهرنشینی و برخورداری ازحمل و نقل عمومی به هضم شدن روستا درشهررضایت می‌دهند، اما تامین منابع مالی شهری شدن روستاها، توقعات و انتظارات آنها بعد الحاق به شهر و مشخص نبودن درآمدهای پایدار شهری از ساکنان تازه پیوسته به شهر از مسائل و مشکلاتی است که مدیریت شهری باید برای حل مسائل پیش آمده با هزینه‌های زیاد چاره‌جویی کند و سایر مدیران دولتی نیز به سادگی به پیوست شدن این مناطق به شهرها رضایتی نمی‌دهند.

مهم‌تر از همه این مسائل، از بعد اجتماعی و فرهنگی نیز تعلق مردم نسبت به روستای محل سکونت کمتر و سیل جمعیت برای سکونت در این اماکن، غریبگی را افزایش و امنیت اجتماعی را تا یکپارچه شدن عناصر فرهنگی، اجتماعی و جغرافیایی دچار اختلات جدی اجتماعی می‌کند.

این مشکل موقعی تشدید می‌شود که زندگی و نظام روستایی مبتنی بر فرهنگ ساخته شده و آداب گرم و ساده و صمیمی و رسوم خاص خودش استوار است و زندگی سرد و خشک شهری در تعارض با آن قرار می‌گیرد اما چون فرهنگ شهری غالب است تا مدت‌های زیادی بین این دو فاصله‌های اجتماعی و درک نشدن رفتارهای متقابل اتفاق می‌افتد و فرهنگ شهری غالب گاهی خرده فرهنگ را تحقیر کرده و ارتباطات اجتماعی بین آنها تا سال‌ها دچار اختلال است.

سوم:

این مسئله مهم به توسعه متوازن و تدوین مدل‌ها و نظریه‌های غیر بومی به شهرسازی ومدیریت شهری بازمی‌گردد و معمولا برای توسعه این اماکن ابتدا برچسب منفی توسط نهادها و ساختارهای توسعه ساخته می‌شود و سپس فعالیت‌های عمرانی، اجتماعی، فرهنگی و خدمات شهری شروع می‌شود.

حاشیه‌نشین‌ها، آسیب‌پذیرها، فرسوده‌ها و کم برخوردارها، برخی از نسبت‌هایی است که لازم است قبل از توسعه‌روی پیشانی بلند ساکنان محروم، اما مستغنی از فرهنگ ایرانی–اسلامی بچسبد، با همین دیدگاه روستاهای با اصالت، فرهنگ و آیین چندهزار ساله با پیشینه درخشان اسلامی و انقلابی تبدیل به اقشار ترحم‌محور و حاشیه شهر می‌شوند و گاهی اوقات به دلیل نابسمانی‌های ظاهری و از بد حادثه در کنار شهر بودن حتی کد امنیتی هم دریافت کنند و مع‌الوصف این نقطه‌ها در نقشه لکه قرمز و مرکز تولید آسیب اجتماعی قلمداد می‌شوند، اما واقعیت آن است وضعیت حاصله امروز نتیجه طرح‌های توسعه 50 ساله اخیر است.

ساکنانی با کد امنیتی برایشان برنامه‌ریزی می‌شود که در حال حاضر از نظر تعداد تقدیم شهدای مدافع حرم، شهدای انقلاب اسلامی، شهدای دفاع مقدس همه مفتخر به بالاترین آمارها هستند و امنیت جهان، کشور و شهر را از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی تامین کرده و می‌کنند.

چهارم:

برابر با نظریه‌های غیربومی این اماکن حاشیه دیده می‌شوند، چراکه ظرفیت‌های بومی از جمله ظرفیت‌های انسانی مانند شخصیت بزرگی چون شهید کشمیری از شهدای دفاع مقدس و شخصیت والایی هم چون شهید ابوفاتح از شهدای مدافع حرم اتفاقا در محله شهید شهریاری زیسته‌اند، تربیت و بزرگ شده‌اند.

ظرفیت‌های جغرافیایی رودخانه تاریخی کشف‌رود تا دهه گذشته هیچ‌گاه مبنای جغرافیایی توسعه شهر مشهد قرار نگرفته است.

چه بسا به حاشیه این رودخانه اگر طی دهه‌های گذشته بی‌توجهی نمی‌شد تاکنون می‌توانست هم رودخانه و هم روستاهای حاشیه آن با برخورداری از امکانات مناسب قطب گردشگری و تولید محصولات  دامی و کشاورزی و تامین کننده مایحتاج مشهد باشد.

این روستاها می‌توانست مقصد کارآفرینی بر پایه تولید محصولات کشاورزی و مراکزی برای آشنایی دانش‌آموزان با کار و مشاغل تولید محور ( صنایع ساختمانی، دام  و طیور و کشاورزی) در مجاورت شهر باشد، حتی محیطی دلچسب برای کسانی که علاقمندند علاوه بر مجاورت شهر، دوران بازنشستگی را در محیطی آرام با هوای پاک زیست کنند وهوای ناسالم شهری سبب کاهش عمر سرمایه‌های اجتماعی جامعه نشود.

 پنجم:

توسعه نامتوازن همه ابعاد زندگی فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی زندگی شهری را نامتوازن و فرصت‌ها را تبدیل به تهدید می‌کند، اما کارشناسان معتقدند برنامه‌ریزی شهری متاثر از تجربیات جهانی، اما مبتنی بر برنامه‌ریزی‌های بومی و مورد نیاز شهرها از آسیب‌های توسعه بی‌تردید، کاسته و تهدیدها را فرصت محور می‌بیند.

   


نظرات()  
سه شنبه 30 شهریور 1395  10:33 ب.ظ    ویرایش: چهارشنبه 31 شهریور 1395 07:59 ب.ظ
نوع مطلب: جامعه نگاری ،

امام باقر علیه السلام می خواست یکی از شیعیان را عیادت کند، فرمود: «ای جابر! تو با من باش». وقتی که حضرت به در آن خانه رسید، کودکی آمد. حضرت از او پرسید: «نامت چیست؟». او گفت: «محمد». فرمود: «کنیه ات چیست؟». عرض کرد: «علی». حضرت فرمود: دور شدی از شیطان، دورشدنی شدید؛ زیرا شیطان وقتی که می شنود کسی صدا می زند: یا محمد، یا علی، او آب می شود، مثل آب شدن قلع و سرب، تا اینکه می شنود کسی اسمی از اسمای دشمنان ما را می گوید. در این هنگام، شیطان به اهتزاز در می آید و به خود می بالد. *** فرزندان خود را قبل از اینکه به دنیا بیایند نامگذاری کنید، و اگر نمی دانید که مولود، پسر است یا دختر، او را به اسمی نامگذاری کنید که هم برای پسر مناسب است و هم برای دختر اگر بچّه به صورت سقط از مادر جدا شود، روز قیامت به پدر خود می گوید: «چرا برای من نامی را انتخاب نکردی»، و پیامبر خدا صلی الله علیه و آله برای فرزندش نام محسن را قبل از تولّد، انتخاب کرد. یکی از راههای زنده نگاه داشتن نام اولیای دین، این است که مسلمانها برای فرزندان خود، نام پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهم السلام را انتخاب کنند و با نامگذاری اسمهای زیبا و خوب، علاوه بر ادای حقّ فرزندان، محبّت و علاقه خود را نسبت به آنان ابراز نمایند. در روایات آمده است: قیل لأبی عبدالله علیه السلام : «انّا نسمّی بأسمائکم و أسماء آبائکم فینفعنا ذلک؟» فقال: أی والله. در محضر امام صادق علیه السلام عرض شد «ما فرزندان خود را به نام شما و پدرانتان نامگذاری می کنیم، آیا این عمل برای ما در پیشگاه الهی اجر و فایده ای دارد؟». حضرت فرمود: بلی، به خدا قسم، فایده دارد. چندسال پیش مراسم نامگذاری کودک به این نحو بود که نام فرزند را در لابه لای قرآن می گذاشتند و بعد انتخاب می کردند.در حال حاضر این مراسم به دلایل مختلف اجتماعی به فراموشی سپرده شده است. فارغ از نوع مراسم ، نامگذاری فرزندتان اهمیت خاصی دارد.نگاهی به ۵۰ اسم اول دختران و پسران ایرانی طی دهه گذشته ، نشان می دهد: معصومه در سال ۸۰ جز ۵ اسم اول دختران ایرانی و سال ۹۳ رتبه ۲۱ کشور شده است. خدیجه از سال ۸۳ تا الان حتی جز ۵۰ اسم اول کشور هم نیست.نازنین زهرا در سال ۸۳ جز ۵۰ اسم اول نبوده ولی در سال ۹۳ رتبه سوم کشور است. رضا در سال ۸۰ رتبه ۷ و در سال ۹۳ رتبه ۱۹ ایران است. اگر چه نامگذاری فرزندان تابعی از علل مختلف فرهنگی و اجتماعی جامعه است و اسامی همه زیبایند اما شاید چندسال آینده شاهد رقابت آیلین ، یسنا و... در ۵ اسم اول کشور باشیم.

weblogebrahimi@

   


نظرات()  
  • کل صفحات:4  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  •   

وبلاگ مهدی ابراهیمی