تبلیغات
وبلاگ مهدی ابراهیمی - مطالب سفر نگاری
یکشنبه 23 بهمن 1390  08:16 ق.ظ    ویرایش: شنبه 22 بهمن 1390 05:14 ب.ظ
نوع مطلب: سفر نگاری ،

شلمچه ، امتداد خاک کربلاست.برای همین اگر دلت را به خاک گره زدی و روحت را کمی آن طرف تر به تاریخ سپردی می توانی صدای اجابت کنندگان ندای هل من ناصر ینصرنی را بشنوی و بببینی چگونه شلمچه شرمنده تاریخ نشد و چگونه رمز یا فاطمه الزهرا س دوباره خاک را آغشته به خون کرد.
خاک شلمچه با همه خاک های عالم متفاوت است.این را خون شهدای بی سر گواهی می دهند.این را همه برادرهای بی برادر گواهی می کنند.تربت پاک شلمچه ، هنوز هم بوی خون می دهد.خاک سرخ شلمچه و آبی آسمان پیوندی عجیب دارند.اینجا می توان مشهد را حس کرد.اینجا می شود خاک پای حضرت رضا علیه السلام را زیارت کرد.لازم نیست روایت گران ، روایت کنند و روضه خوانان روضه بخوانند.اشک ، برای بوسیدن خاک شلمچه چشم را می سوزاند و خود را از گونه ها به خاک می رساند.نگاهت را سوی عراق ببر ، صدای خمپاره و چکاچک شمشیرها بزرگترین تصنیف مظلومان تاریخ را می نوازند.
از اینجا نمی توانم برایت از شلمچه بنویسم ، باید رفت.باید غروب شلمچه را ببینی.باید غروب سرخ خورشید را ببینی تا از عروج برایت بگویم برادر!

   


نظرات()  
شنبه 22 بهمن 1390  02:57 ب.ظ    ویرایش: شنبه 22 بهمن 1390 05:05 ب.ظ
نوع مطلب: سفر نگاری ،

1- ای کاش خرمشهر بازسازی نمی شد."خرمشهر" می توانست بزرگترین موزه ی ملی دفاع مقدس باشد.البته هنوز آثار گلوله ها بر درو دیوار هست و می توان با یک نگاه ؛ مهیب صدای گلوله را در برخورد با دیوار خانه ها شنید و تصور کرد.ای کاش اسناد تجاوز مهره استکبار و استعمار صدام ملعون از چهره ی شهر به بهانه ی بازسازی و محو ارزش های دفاع مقدس پاک نمی شد تا امروز جوانان کشورهای اروپایی و عربی را برای بازدید از این مناطق دعوت می کردیم و نشان می دادیم حاکمانشان با کمک قدرت های شیطانی چگونه می توانند از هر ظلم و جنایتی دریغ نکنند.

2- چه قدر " نی زارهای منطقه ی والفجر " شیرین صحبت می کنند.چه قدر آب با نی آرام در جوار هم سکوت را زمزمه می کنند!سکوتی الهام بخش از نجواهای شبانه. خوب که نزدیک تر می شویم و گوشمان را آرام تر کنار نیزار به خاک می چسبانیم ، سرود الهم الرزقنا توفیق شهاده میان نیزار وزیدن گرفته است.همین جاست که نسیم خیالات اروند را گل آلود کرده است و صدایی می شنویی که ؛ برادر اینجا معراج غواص هاست.همین جا رود دوباره به اراده الهی و عصای موسی شکافته شد.همین جا کنار اروند ، اشک و خون و آنش باهم معجزه آفریدند.معجزه ای به سان شکافتن نیل.

   


نظرات()  
سه شنبه 29 شهریور 1390  12:23 ق.ظ    ویرایش: سه شنبه 29 شهریور 1390 01:10 ق.ظ
نوع مطلب: سفر نگاری ،

63- انشاءالله زمانی می رسد که کاروان های دانشجویی ایران به خصوص دانشگاه های مشهد در رشته های هنر تاریخ و معماری راه اندازی شود. ما چه بخواهیم ونخواهیم بینمان مرز کشیده اند و بخش زیادی از آداب ، عادات و رسوم خراسان بزرگ آن طرف خط کشی های خاکی باقی مانده است.مردم مجاهد افغانستان به چند جهت در مظلومیت هستند. از سویی جنگ های داخلی و اختلافات قومی و مذهبی به تحریک بیگانگان شعله ور تر می شود و از دیگر سو ذهنیت ساخته شده از مردم و کشور افغانستان بسیار خشن و به دور از واقعیت هاست.
64- بسیاری از نخبگان و فرهیختگان این کشور تاریخی و باستانی در مهاجرت به آسیا و آمریکا و اروپا به سر می برند.
65- ما متاسفانه شناخت درستی از همسایه دیوار به دیوارمان نداریم.پیوندهای عمیق فرهنگی دو ملت در حال گسست و شکافهای عمیق است چه آن که رسانه های غربی همه خانه های افغانستان را تسخیر کرده اند و در حال تغییر سبک زندگی نوین به روش غرب به سر می برند.
66- حضور عناصر فرهنگی خراسان و ایران علی رغم علاقمندی عامه مردم افغان نسبت به مشهد و ایران بسیار کم رنگ است.حیف است این خلاها را دیگران که مصالح و منافع دو ملت را دوست ندارند پر کنند!
67- چشم ها را باید شست و جور دیگر باید با این سرزمین نگریست.
68- خداحافظی از سرزمین مهربانی ها سخت است! خداحافظی با دیار احمدشاه مسعودها و عبدالغدیرها  و عبدالحق ها سخت است اما هر سلامی ؛ خداحافظی هم دارد و به امید دیدار دوباره سرزمین خراسان بزرگ!
حسن ختام این سفرنامه را به قلم خواجه هروی به پایان می برم که می فرماید:

هرکس که ترا شناخت جان را چه کند
فرزند و عیال و خانمان را چه کند
دیوانه کنی، هر دو جهانش بخشی
دیوانه تو هردو جهان را چه کند

پانوشت:
* از دوستانی که سفرنامه را خواندند و غلطهایم را یادآوری کردند بسیار متشکرم. به خصوص از محمدکاظم کاظمی شاعر افغانی مشهد نشین!
*اگر جایی مشکل تایپی داشت بگذارید به حساب این که برای نوشتن سفرنامه حداقل تا ساعت 2 نصفه شب بیدار خوابی کشیده ام.
*اگر از سفرنامه خوشتان آمد ؛قول بدهیم که به افغانستان و افغانی به چشم تحقیر نگاه نکنیم.یادمان باشد مردم این دیار خراسانی هستند!

   


نظر نگاری()  

وبلاگ مهدی ابراهیمی