تبلیغات
وبلاگ مهدی ابراهیمی - همسایه دیوار به دیوار(سفرنامه افغانستان -10)
جمعه 25 شهریور 1390  10:21 ب.ظ    ویرایش: جمعه 25 شهریور 1390 11:47 ب.ظ
نوع مطلب: سفر نگاری ،

37- شبکه های ماهواره ای افغانستان ؛ جدای از نمای کلی شبکه های ماهواره در سایر نقاط دنیا نیست.اما اکثر شبکه ها فیلم هندی را چاشنی برنامه های شب و روزشان کرده اند.یکی از افغانی ها می گوید کم کم زبان هندی ما از خود هندی ها بهتر خواهد شد.سی دی فروشی های کنار خیابان هم همین حکایت را دارند.
38- رستوران ها ؛ فروشگاه های بزرگ و اماکن عمومی مجهز به گیت های امنیتی یا حضور ماموران تفنگدار است.این اماکن از جانب گروه های انتخاری برای بمب گذاری تهدید می شوند. شیشه عقب ماشین دوست ما ، شکسته بود. می گوید همین دیروز جلوی یک بازار بزرگ درگیری شد و شیشه ماشین من شکست.
39- برخی از رستوران های زنجیره ای بین المللی هم در کابل شعبه دارند وغذاهای اروپایی و سنتی افغانستان را عرضه می کنند.ظهر " یوسف " در رستوران "کی اف سی" مهمانمان کرد.رستوران بزرگی بود.جوانان کروات زده افغان با موهای روغنی و فشن مشتری رستوران بودند.قیمت غذا تقریبا با ایران برابر می کند.
کوفته/کارایی/قابلی پلو/برنج بریانی/سالاد افغانی/من تو/ تکه کباب/را از منوی غذایی رستوران انتخاب کردیم.بسیار خوش طعم بود.به افغانستان سفر کردید حتما تکه کباب بخورید.هم چنین قابلی پلو. البته ذائقه ها در غذا متفاوت است.
40- به یکی از فروشگاه های بزرگ کابل هم سرکی کشیدیم.یک دست کت وشلوار حدود 700 هزار تومان اتیکت زده بودند.برای من غرفه ی عرضه ی محصولات فرهنگی جالب بود.همه طبقات را دنبال یک فیلم ایرانی گشتم ؛ پیدا نکردم. در بخش موسیقی البته از چند خواننده ی این ور و اون ور آبی یک طبقه اختصاص یافته بود.آلبوم آقای رضا صادقی و محسن چاووشی را داشتند. و همین طور هایده ، مهستی ، جواد یساری،عباس قادری،معین.این هم سهم ما از فرهنگ و هنر فارسی در یکی از فروشگاه های کابل!
41- ولسوالی پغمان تا کابل 25 کیلومتر فاصله دارد.منطقه ای طبیعی و بسیار زیباست. بند (سد غرقه)دریاچه کوچکی را پدید آورده است و مردم اطراف برای تفریح به این منطقه می آیند. وقتی به تابلوی تفرجگاه غرقه می رسید مبلغی را باید برای ورود به این منطقه پرداخت نمائید.قایق سواری کردیم.هوای بسیار مطلبوب و فضای بسیار دلنشینی دارد.از کنار انار تازه پغمان نمی شود گذشت.یک لیوان بزرگ آب انار گرفتیم وخوردیم. البته اینجا نباید خیلی به مسائل بهداشتی اهمیت قائل باشید!.مثلا دست اون جوونی که آب انار می گیرد ضد عفونی شده یانه؟! یا مثلا همه لیوان ها را در یک سطل آب آبکش می کنند و خود آب این سطل شده رنگ آب انار.به هر حال خیلی خوشمزه بود. به قول خودمان خیلی چسبید!
42- عصر جمعه ؛ از باغ بابری و قصر دارالامان بازدید کردم. بنای تاریخی درالامان به وسیله گلوله های سبک وسنگین زخمی شده است.این قصر تاریخی تقریبا جای سالمی ندارد.از نمای ساختمان می توان حدس زد که معماری اسلامی ندارد. بعد خواندم که ساختمان این قصر درسال 1304 هه ق تحت نظر مهندس والترآرتن آلمانی آغازشده و و در سال 1306 تکمیل گردیده است.در حال حاضر فقط چند عسکر از این ساختمان مواظبت می کنند و به گفته مسوولان دولتی افغانستان بودجه ای برای ترمیم آن پیش بینی نشده است. این قصر در زمان "شاه امان الله غازی" ساخته شده است.







ادامه دارد...

   


نظر نگاری()  
ع.ر
شنبه 26 شهریور 1390 08:19 ق.ظ
اوغانستان را انگلیس ها چنین نامیدند....خودشان خود را خراسانی می‌دانند...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

وبلاگ مهدی ابراهیمی