یکشنبه 31 اردیبهشت 1396  07:09 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: روز نگاری ،

بن بستی در تحقق آرمان های ناب اسلام محمدی صلوات الله علیه و آله وجود ندارد.هر کس در هر جا هست همان جا را مرکز عالم بداند و محراب خدمت به مردم و کسب رضایت خدای متعال.

هر کسی که در انتخابات شرکت کرده است ماجور است و هر کس رای بیاورد فقط بار بزرگ مسوولیت را به دوش کشیده است.

عرصه برای خدمت به مردم فقط در مناصب سیاسی و دولتی خلاصه نمی شود.کشاورز و کارگر و کارمند و مهندس و طلبه و دانشجو و محقق و همه و همه برای خدمت کردن مسوولیت داریم با این تفاوت که دین شرعی مسولیت های اجتماعی به عهده مان نیست.

حق نداریم به مردم نسبت های ناجوانمردانه بدهیم اگر انتخابشان با سلیقه ما مخالف است و آنها را بی وفا یا طرفدار نجومی بگیران خطاب کنیم.

حق نداریم تحلیل مزخرفی بنویسیم که مثلا اگر فلانی این طور عمل می کرد چنین و چنان می شد.اگر فلان موضع را نمی گرفتیم چنین می شد یا چنین می شد.

در هر صورت چه آن ۲۳ میلیون ، و چه این ۱۶ میلیون از آحاد ملت ایران و با سلایق مختلف و پایبند به آرمان های انقلاب هستند که از امروز به خدمات هم محتاجند و همه ی راه های خدمت به همدیگر را پیش رو دارند و اعضای دولت و مناصب و احزاب و روزنامه ها و رسانه اقلیت محدودی هستند که نباید از خدای نکرده سرخوردگی یا غرور بعد پیروزی، خدمت رسانی کمتری داشته باشند.

انتخابات یک امر کوتاه مدت است.اما جهادفرهنگی و اخلاقی یک امر بلند مدت و تضمین کننده حیات انقلاب اسلامی.

کارهای بزرگ و ظفرهای بزرگتری پیش روست ان شاالله.

https://t.me/noughteh

   


نظرات()  
جمعه 1 اردیبهشت 1396  09:53 ق.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: کتاب نگاری ،

معرفی کتاب روایت های عاشقانه از زندگی همسران و شهدا خیلی کم داریم.این کتاب علاوه بر این که علی چیت سازیان را معرفی می کند ، معرف یک سبک زندگی هم هست. از نوع زندگی هایی که فکر می کنید قصه است ولی واقعیت دارد. روی زمین اتفاق افتاده اگر چه شخص اول قصه هم اکنون در آسمان هاست. قلم روان و شیوای خانم ضرابی در خواندنی تر شدن کتاب خیلی به کمک مخاطب می آید تا او بتواند یک زندگی یک سال و چندماهه را جلوی چشم ببیند و زندگی سرد وگرم چشیده و گاهی اوقات بارانی را درک کند و نه تنها خسته نشود بلکه با خواندن هر واژه روحش تازه تر شود. و اما برای من بیش از همه سبک زندگی شهید چیت سازیان و همسرش مهم است.به خصوص وقتی متاثر از دهه ۶۰ می شود.به نظرم دهه ۶۰ یک مکتب می تواند باشد که بررسی شود چه تاثیری روی زندگی گذاشته است.چه تغییری در شیوه زندگی ایجاد کرده است. همسر شهید که آن زمان کمتر از ۱۸ سال داشته است می گوید وقتی برای خرید عقد رفتیم،دست گذاشتم روی ارزان ترین وسیله هایی که برای خرید عقد لازم است.این عمل بازتاب یک نوع تفکر و یک گونه شیوه زندگی است.این تفکر تا آخرش هست.نمونه هایی دیگری هم به همین سبک هم از جانب همسر و از جانب علی آقا اتفاق می افتد. اما وجه دوم نگاهی است که ممکن است به این گونه از سبک زندگی ها داشته باشند.در این سبک همه عاشقانه ها بعد «محرم شدن» است. و باز برخی ها فکر می کنند این گونه زندگی ها چون ظاهرش روابط رسمی (خشک به عقیده برخی ها) است حتما عاشقانه هم نیست. اتفاقا در جایی دیگری هم نوشتم ، شهدا عاشق تر بودند.اصلا اجر انتخاب راه شهادت به همین عاشق تر بودنشان است.چون کسی که نسبت به زن و بچه عاشق نیست ، علقه ای ندارد زودتر از دنیا کنده می شود و فرقی نمی کند. اما وقتی علی چیت سازیان به همسرش خطاب می کند: دیگه نمی توانم از تو جدا باشم بیا با هم بریم دزفول!( با همه خطرات بمباران و ...) یعنی عشق واقعی و حقیقی. در کتاب شما می توانید بیشتر از این عاشقانه ها پیدا کنید. حالا با این همه عشق که بالاتر و والاتر از شیرین و فرهاد است از همسرش تقاضا و طلب دعای شهادت دارد. این شیوه زندگی انسان را به کمال می رساند.یعنی از اول روز عقد تا شهادت که کمتر از دو سال است تکامل شروع می شود.حتی علی چیت سازیان موقعی که فرزندش متولد می شود او را نمی بیند! این زندگی ها شاخص است.چون خیلی ها دوست دارند خوشبخت بشوند. بایدخودمان را با این شاخص ها مقایسه کنیم. امیداورم این کتاب را بخوانید و لذت ببرید.

#کتاب_خوب #گلستان_یازدهم https://t.me/noughteh

   


نظرات()  
پنجشنبه 17 فروردین 1396  09:36 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: روز نگاری ،

قدرت الهی در اراده برای ناممکن هایی است که بشر زاده ی غرور و تکبر را برای چند ثانیه متوجه خودش کند. دریا، باد ، کوهها،جنگل،باران، کویر،زلزله ، سیل و همه مظاهر طبیعی برای آن است که ما لحظاتی به عظمت و قدرت لایزال الهی ایمان بیاوریم. زلزله مهیب و دلهره آور دیروز و دیشب و بعدها نیز یک «تذکر» است. تذکر از باب این که ای انسان«می توانم» و اگر بخواهم «می شود»! ما در پاسخ می گوییم، خدایا ما را از فضل و کرمت ببخش و به اعمال ما نگاه نکن که مثل کف دست خالیست.

   


نظرات()  

وبلاگ مهدی ابراهیمی